Leprosy hospital Molanen

Leproserie Molanen

Molanen (Amboina)

Categoraal

Lepra

Gouvernement

Overheid

1-1-1701                                                                   1-1-1765

Uit: D. Schoute, De Geneeskunde in den dienst der Oost-Indische Compagnie in Nederlandsch-Indie: p. 180-181: “In 1699 viel het besluit te Amboina nog een tweede ziekenhuis te bouwen, en wel een leproserie. Deze ziekte, de melaatschheid, had zich ook over de Molukken sterk uitgebreid. In 1701 was het klaar, niet overdreven solide, naar het schijnt, van “gabbe gabbe en atap” gemaakt. En precies als te Batavia, 30 jaar vroeger, rees er te Amboina weldra verzet tegen de ligging van het huis, dat geplaatst was aan de kust, juist waar in de west-mousson veel visch werd aangebracht voor het Casteel, hetgeen “seer afschuwelyck”werd geoordeeld. Werkelijk werd de kolonie, ook al weer als in het geval te Batavia, naar een eilandje verplaatst, Molanen. De heele Inlandsche bevolking der Molukken moest in de kosten van deze inrichting bijdragen; zelfs macassar werd daartoe verplicht.”

  1. 288: “zoo was het einde van de leproserie in de Molukken, op het eiland Molanen, maar droevig geweest. Zooals wij vroeger reeds vermeldden, werd dit ziekenhuisje, oorspronkelijk bij Ambon gebouwd in 1699, weldra, in den aanvang der 18e eeuw naar het eilandje Molanen overgeplaatst. In 1711 waren daar toen 74 melaatschen, in 1714 waren het er zelfs 100, en in dat zelfde jaar kreeg het huis een instructie. Het dagelijksche bestuur was in handen van een derde-chirurgijn, geassisteerd door een korporaal en 4 soldaten; het oppertoezicht als regent had het opperhoofd van Saparoea. De zieken moeten daar op dat stille eilandje vrij vergenoegd hebben kunnen leven; zij hadden hun eigen moestuintjes en fuiken of bobbers voor de vischvangst.